innovator
innovātor, ōris, m. (innovo) = καινιστής, der Erneuerer, Gloss. II, 336, 5.
seditiosos et rerum ~ores
innŏvātŏr, ōris, m. , celui qui renouvelle : P. Nol. 21, 625.
seditiosos et rerum ~ores