innoxie
innoxĭē, adv., v. innoxius fin.
innoxiē, Adv. (innoxius), unschädlich, ohne Schaden, I) eig., Plin. 31, 102. Vopisc. Aurel. 4, 6. – II) übtr., unsträflich, rechtschaffen, homo munificus et innoxie popularis, Plin. ep.: inn. deum colere, Min. Fel.
cubicularius ‥ cilicium et femoralia cilicina ‥ igni tradidit, sed ea ignis allambens ~ie non urebat
innoxĭē, (16) sans faire de mal : Plin. 31, 102 ; Vop. Aur. 4, 6 || vertueusement : Minuc. 33.