inobservatus
inobservatus, unobserved, unperceived
ĭn-observātus, a, um, adj.,
- unobserved, unperceived, Ov. M. 2, 544; 4, 341: et incertum tempus, Sen. Q. N. 3, 26 med.: sidera, Ov. F. 3, 111: columba, Mart. 8, 32, 3.
in-observātus, a, um, unbeobachtet, unbemerkt, sidera, Ov.: tempus eius rei inobs. et incertum, Sen.: v. leb. Wesen, Ov., Frontin. u. Mart.
ĭnobservātus, (15) a, um, non observé : Sen. Nat. 3, 26 ; Ov. M. 2, 544 ; F. 3, 116.
- 1. onopgemerkt, niet waargenomen [sidera];
- 2. (postklass.) willekeurig, toevallig.
in-observātus
adj.,
- unobserved, unperceived: ille in herbis, O.: sidera, O.