inobservans
ĭn-observans, antis, adj.,
- unobservant: homines, Pall. 1, 35, 12.
inobservāns, antis (in u. observo), unachtsam, Pallad. 1, 35, 12. – Adv. inobservanter, Ignat. epist. ad Trall. 6.
ĭnobservāns, tis, qui ne fait pas attention : Pall. 1, 35, 12.