inobservantia
ĭnobservantĭa, ae, f. [inobservans],
- inattention, negligence, irregularity: quae ne fecisse inobservantia quadam videatur, Quint. 4, 2, 107; Suet. Aug. 76.
in-observantia, ae, f., I) die Unachtsamkeit, Quint. 4, 2, 107. – II) die Nichtbeobachtung der Ordnung, die Unordnung, Unregelmäßigkeit, Suet. Aug. 76, 2.
ĭnobservantĭa, (16) æ, f. , manque dʼobservation : Quint. 4, 2, 107 || négligence : Suet. Aug. 76.
- 1. onachtzaamheid;
- 2. onregelmatigheid.
Indifferentiacirca rem aliquam.
Suet. Aug. 76.