inquisitus
inquīsītus, a, um, v. inquiro fin.
inquīsītus, a, um, adj. [2. in-quaero],
- not searched or inquired into (Plautin.): res, Plaut. Am. 2, 2, 217 (849): quaestio, id. ib. 4, 1, 9 (1017).
1. inquīsītus, a, um (in u. quaero), ununtersucht, Plaut. Amph. 847 u. 1017.
2. inquīsītus, a, um, Partic. v. inquiro, w. s.
1 inquīsītus, a, um, part. de inquiro.
2 inquīsītus, a, um (in priv., quæsitus), non examiné, non recherché : Pl. Amph. 847 ; 1017.
inquīsītus
- P. of inquiro.