inquisitivus
inquīsītīvus, a, um (inquiro), nachforschend, Prisc. 18, 146.
sermo ~us de hujusmodi questione spectat ad logicam
sermocinalis aut est de sermone secundum quod significativus est veri jam noti, aut secundum quod ~us est veri ignoti
quod non est simile de cognitione et amore, quia cognitio est collativa et ~a certitudinis in objecto suo, non sic affectus
sit consiliarius assidue ~us et interrogativus viarum et modorum, quibus est contra papam hereticum procedendum
inquīsītīvus, a, um, qui exprime la recherche : Prisc. Gramm. 18, 146.