inquinatus
inquinatus, foul, befouled, polluted
inquĭnātus, a, um, P. a., from inquino.
inquinātus, a, um, PAdi. (inquino no. II), befleckt, schmutzig, schändlich, homo vitā omni inquinatus, Cic.: vox inqu., Val. Max.: dextra inquinatior, Catull.: an ille foedior aut inquinatior in Cn. Pompeio accusando quam in universo senatu vituperando fuit? Cic.: nihil illo homine inquinatius, Cic.: sermo inquinatissimus, sehr schmutzig, Cic.: ratio inquinatissima, Cic.: vita inquinata u. inquinatissima, Val. Max.: cupiditas inquinatissima, Augustin. – vom Ausdruck, unrein, unedel, Cic. or. 163 u. de opt. gen. 7.
inquĭnātus, (12) a, um, ¶ 1 part. de inquino ¶ 2 adjt , souillé, sale, ignoble : ratio inquinatissima Cic. Off. 2, 21, mobile le plus ignoble || [rhét.] grossier, vulgaire : Cic. Opt. 7 || -tior Cic. Cæl. 13.
- 1. vuil, vies, smerig [aqua cadaveribus];
- 2. (metaf.) smerig, schandelijk, gemeen [sermo; ratio]; ➤ homo vitā omni ~; omnibus flagitiis vita -a bevlekt;
- 3. (v. taal) onzuiver = niet correct.
inquinatus , a, um. part. p. c. s.
被污者。被染者。— litteris satis est 頗涉文學。
Suggest a Translation
See an image
被污者。被染者。— litteris satis est 頗涉文學。
Suggest a Translation
See an image
inquinātus adj.with comp.and sup.
- P. of inquino, foul, befouled, polluted: aqua cadaveribus.—Fig., defiled, contaminated, impure, filthy, base: versus: nihil hoc homine inquinatius: ratio inquinatissima: quis in voluptatibus inquinatior?: sermo inquinatissimus: dextra inquinatior, Ct.