inquinamentum
inquĭnāmentum, i, n. [inquino],
- filth, Vitr. 8, 5; Gell. 2, 6, 25.
inquināmentum, ī, n. (inquino), der Schmutz, Unflat, Unrat, Niederschlag, Vitr. 8, 4, 2. Gell. 2, 6, 25. Paul. ex Fest. 11, 12 u. Eccl.: bildl., Ambros. de off. 1, 13, 65.
aquam ‥ mundificativam ab omnibus ~is
morborum ~a curat, et sanitates adhibet
sicut hic abluuntur ~a manuum(
hoc ‥ cimiterium ab omni spurcitia et ~o spirituum inmundorum custodire
solet contingere ut is qui luxurie ~o fedatur interdum semetipsum cognoscat
his duobus spiritualibus ~is auctor inquinationis mentem irrumpit
terge cor tuum ab omni ~o carnalis delectationis
mundantes nos ab omni ~o carnis et spiritus
emunda me ‥ ab omni ~o carnis et spiritus
mundavit se per confessionem ab ~o carnis et spiritus
inquĭnāmentum, ī, n. (inquino), immondice, ordure : Vitr. Arch. 8, 4, 2 ; Gell. 2, 6, 25 || [fig.] souillure, péché : Eccl.