About

Menu

insanio

insanio, to be of unsound mind, be senseless, be without reason, be mad, rave

insānĭo, īvi and ĭi, ītum (imperf.: insanibat, Ter. Phorm. 642), 4, v. n. [insanus], to be of unsound mind (syn.: furo, deliro, desipio).
  • I Lit.
    • A As a medic. t. t., to be mad, insane, of men, Cels. 3, 18, 66; 2, 7, 69 al.; of animals, Plin. 27, 11, 76, § 101.—
    • B To be senseless, without reason, mad, insane: insanire ex amore, Plaut. Merc. 2, 2, 53 (324): homo insanibat (for insaniebat), Ter. Phorm. 642: usque eo est commotus, ut insanire omnibus ac furere videretur, Cic. Verr. 2, 4, 18, § 39: insanire tibi videris, quod, etc., id. Fam. 9, 21, 1: nisi ego insanio, id. Att. 7, 10: ex injuria, Ter. Ad. 197; Liv. 7, 39: cum ratione, Ter. Eun. 63: certa ratione modoque, Hor. S. 2, 3, 271. —
  • II Transf., to act like a madman, to rage, rave: quid opus fuit hoc, hospes, sumptu tanto, nostra gratia? Insanivisti hercle, Plaut. Mil. 3, 1, 160 (755): amavi equidem olim in adulescentia: Verum ad hoc exemplum numquam ut nunc insanio, id. Merc. 2, 1, 40 (264): insanire libet quoniam tibi, Verg. E. 3, 36: manu, i.e. in battle, Stat. Th. 3, 668.— Of speech; dicendi genus. quod ... specie libertatis insanit, Quint. 12, 10, 73.—Of a rage for building, Auct. Her. 4, 50, 63.—
          • β With acc.: errorem. Hor. S. 2, 3, 63: sollemnia, id. Ep. 1, 1, 101: amores alicujus, to be madly in love with one, Prop. 2, 34, 25 (3, 32, 25 M.): hilarem insaniam insanire, Sen. Vit. Beat. 12. —
          • γ With in and acc.: in libertinas, Hor. S. 1, 2, 49.—
          • δ With abl.: qua me stultitia insanire putas? Hor. S. 2, 3, 302.—
          • ε Pass. impers.: insanitur a patre, Sen. Contr. 2, 9.

Saved

Recent