insanabilis
insanabilis, not to be healed, incurable
Could not find insanabilium in Logeion dictionaries.
insanabilium Adjective: feminine genitive plural, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: neuter genitive plural of insanabilis
in-sānābĭlis, e, adj., that cannot be cured or healed, incurable (class.).
- I Lit.: morbus, Cic. Tusc. 5, 1, 3: vulnus, Col. 7, 5, 13: venenum, Plin. 7, 15, 13, § 64.—
- II Trop., irretrievable, without remedy, hopeless: contumeliae, Cic. Or. 26, 89: ingenium, Liv. 1, 28, 9: nihil insanabilius, id. 28, 25, 7: insanabili leto perire, Plin. 24, 17, 100, § 157: dolor, Quint. 6 prooem. § 6: caput insanabile tribus Anticyris, Hor. A. P. 300: scribendi cacoethes, Juv. 7, 51.—Adv.: insānābĭlĭter, incurably, Cael. Aur. Tard. 5, 2, 45: aeger, Marcell. et Faust. ap. Libr. Prec. ad Imp. p. 19 Sirmond.
īn-sānābilis, e, unheilbar, I) eig.: morbus, Cic. u. Sen.: vulnus, Curt.: caput tribus Anticyris insanabile, Hor. – II) übtr.: a) v. Zuständen, dolor, Quint. u. Plin. ep.: contumeliae, Cic.: laetari, quod nihil insanabilius esset, Liv. – b) v. der Sinnesart, unverbesserlich, ingenium, Liv. 1, 28, 9: ne offensus insanabilior redderetur, Augustin. epist. 186, 1.
~ibus morbis
ipso ‥ sibi non parcente lesura eadem ~is effecta est
percussus est a Domino ~i et invisibili plaga
quod incurabile est curat, quod ~e est sanat
dominus Henricus rex ‥ percussus est lepra ~i, que ipsum circa novem annos sequentes continue et cotidie cruciabat
illa [superbia ] quae est in aestimatione sola ~ior est, quia non se ostendit
illa que est in opinione ~ior est ea que in voluntate consideratur
ad extirpandam ‥ audaciam ‥ que pestis eo erat ~ior quo in multos serpendo processerat
non possum ‥ plus manducare ‥ quia venter meus infirmus est nimis et stomacho meo ~e est plus gustare quam poterit portare
īnsānābĭlis, (12) e, incurable, qui ne peut être guéri : Cic. Tusc. 5, 3 ; Plin. 7, 64 || [fig.] irrémédiable, quʼon ne peut améliorer : Cic. Or. 89 ; Liv. 1, 28, 9 || -lior Liv. 28, 25, 7.
- 1. ongeneeslijk [morbus; vulnus];
- 2. (metaf.) onherstelbaar; onverbeterlijk [ingenium].
īn-sānābilis e, adj.
- with comp, not to be healed, incurable: morbus.—Fig., irretrievable, without remedy, hopeless: contumeliae: nihil insanabilius, L.: caput tribus Anticyris, H.: scribendi cacoethes, Iu.