inscrutabilis
in-scrūtābĭlis, e, adj. [2. in-scrutor],
- inscrutable (eccl. Lat.): Dei judicia, Aug. Ep. 106, 4; Hilar. Trin. 8, 38.
īnscrūtābilis, e, Adi. m. Compar. (in u. scrutor), unerforschlich, Eccl.
tenementa nostra, que multis comitatibus dispersa fuerant, et per malitiam nequissimi A. fere perdita, mihi vero novitio nimis ~ia
contra divinam providentiam non sufficere pravum cor hominis et ~e
dicitur et Babylon cor pravum et †inscrustabile [l. ~e ] quod vitiis passionibusque confunditur
pravum enim est cor hominis et ~e
pravum est cor hominis et †incrustabile [MSS: inscrutabile ], abyssus profunda, tenebrosa, et inexplorabilis est conscientia peccatoris
Deus ~is
tu [sc. Jhesu ] laus interminabilis / ‥ / splendor invariabilis / profundus inscrutabilis
quam ~ia sunt judicia Dei
~ia sunt perpetui judicis arbitria, ut apostolus confirmat
incomprehensibilia
~i atque intelligibili dispensatione disposuit ac gubernat
circa tantam tam ~em tam ineffabilem divinitatis naturam
divine sapientie ~is altitudo(
medio tempore de ~i Dei providentia processit
~is scientiarum Domini altitudo
tu Deus noster, qui facis magna et mirabilia et ~ia
hoc vas electum cernebat apostolus atque / viribus humanis hoc inscrutabile
īnscrūtābĭlis, e, qui ne peut être scruté : Aug. Ep. 106, 4.