inscriptio

inscriptĭo, ōnis, f. [inscribo],

• a writing upon, inscribing; an inscription, title (class.): nominis inscriptio, Cic. Dom. 20, 51: quod de inscriptione quaeris, non dubito, quin καθῆκον officium sit; sed inscriptio plenior, de officiis, id. Att. 16, 11, 4.—An inscription on monuments: hinc illa infelicis monumenti inscriptio, turba se medicorum periisse, Plin. 29, 1, 5, § 11: frontis, a branding on the forehead, Petr. 106; 103; so plur., Sen. de Ira, 3, 3, 6: servi, quibus stigmata inscripta sint, Gai. Inst. 1, 13.— An accusation (post-class.): libellos inscriptionis deponere, Dig. 48, 5, 2.

īnscrīptio, ōnis, f. (inscribo), I) das Daraufschreiben, A) eig.: nominis, Cic. de domo 51. – B) meton. = die Anklage, ICt. – II) das Beschreiben, A) im allg., u. zwar meton., die Auf-, Inschrift einer Statue usw., die Überschrift, der Titel eines Buches, Cic. u. Plin. ep.: Plur., Quint. 1, 5, 20. – B) prägn., das Brandmarken, frontis, Petron. 103, 2 u. 106, 1: Plur., inscriptiones frontis, Sen. de ira 3, 3, 6.

inscriptio [CL] 1 the act of writing or inscribing: a (character or symbol); b (geom.). a velut quadam vivorum ~one caracterum et secretorum appositione signorum nobis in jus vendicavimus hereditarium J. Ford Serm. 65. 3; figura quoque accidit litteris de qua dictum est quam sequitur figura ~onis earum Ps.-Gros. Gram. 24.  b dodecaedrum patitur in se ~onem omnium aliarum [figurarum] Bacon Maj. I 161. 2 inscribed text, inscription. b opening formula or address (of letter, formal document, or sim.). c attestation (of charter or sim.). arcus triumphales tunc proficiunt ‥ cum ex quibus causis et quorum sint impressa docet ~o J. Sal. Pol. 385B; c1165 ut muneris tui [sc. a gold ring] docet ~o, nomen Christi singulariter permanet in eternum Id. Ep. 167 (145); 1454 it[em] j pannus ‥ habens in medio unam aquilam et inscript[ionem] ‘in principio erat verbum’ Ac. Durh. 149.  b 1166 alii [sc. episcopi] ‥, quos libelli concludit ~o, mitius arguuntur J. Sal. Ep. 184 (174 p. 142); ~onis mutate causas reddere superfluum puto Ib. 220 (236 p. 438).  c c935 (14c) Wlhune episcopus ‥ deprecabatur regem ut suae manus suorumque optimatum ~onem huic cirographo imponeret CS 640. 3 title-deed, charter. 798 (13c) prolatae sunt ~ones monasterii quod vocatur C. in medium terrarumque sibi adjacencium (Clovesho) CS 291; Ib. (v. gremium 4b); ? 870 (15c) rex ‥ ij cassatos juxta C. ut praesens notatur ~o in hereditatem concedit perhennem CS 525; 958 (15c) haec est ~o Adwig regis de [MS: blank] cassatis apud S. CS 1026; c1052 hac declaratur ~one Ægelwinum decanum Wigornensis ecclesiae ‥ terram ‥ emisse CD 807; si contencio emerserit de prediis et utraque pars vel altera cum cartis seu ~onibus predium sibi vendicare voluerit ‥ Upton 80. 4 accusation. libellos ~onum, sacerdotum crimina continentes suscepit J. Sal. Pol. 516B.

īnscrīptĭō, (12) ōnis, f. (inscribo), action dʼinscrire sur : Cic. Domo 51 || titre dʼun livre : Cic. Att. 16, 11, 4 || inscription : Cic. Phil. 13, 9 || stigmate : Sen. Ira 3, 3, 6 || accusation : Dig. 48, 5, 2.

inscriptio , onis. f.
招牌。匾額。牌文。碑記。字號。

Suggest a Translation
See an image

inscrīptiō ōnis, f

• SCARP-, an inscribing: nominis.—An inscription, legend, title: statua cum inscriptione: plenior.