insilio
insilio, to leap in, spring up, throw oneself upon, bound, mount
Could not find insiluit in Logeion dictionaries.
insiluit Verb: perfect active indicative 3rd singular of insilio
insĭlĭo, ŭi (insilivi, Liv. 8, 9, 9: insilii, Claud. ap. Ruf. 1, 349; imperf. insilibat, Gell. 9, 11, 7), 4, v. n. [in-salio], to leap into or upon, to spring at; constr. with in and acc., with the simple acc., with dat., or absol. (class., but not in Cic.).
- I Lit.
- α With in and acc.: e navi in scapham, Plaut. Rud. 2, 3, 36 (366): in equum, Liv. 6, 7, 3: milites qui in phalangas insilirent, Caes. B. G. 1, 52, 5.—
- β With the simple acc.: equum, Sall. H. Fragm. 5, 3 Dietsch: puppim, Luc. 3, 626: undas, Ov. M. 8, 142: Aetnam, Hor. A. P. 466: tauros, Suet. Claud. 21: aliquem, to spring upon one, to attack him, Ap. Met. 8, 17, 9; equos, id. ib. 8, 5, 12.—
- γ With dat.: prorae, puppique, Ov. Tr. 1, 4, 8: ramis, id. M. 8, 367: tergo centauri, id. ib. 12, 345: puppi, Luc. 9, 152. —
- δ Absol.: leo insilit saltu, leaps, Plin. 8, 16, 19, § 50: insilit huc, Ov. M. 11, 731. —
- II Trop.: palmes in jugum insilit, mounts, Plin. 17, 22, 35, § 175: metuo, ne hodie in malum cruciatum insiliamus, I fear we shall dance on the cross to-day, i.e. shall be crucified, Plaut. Mil. 2, 3, 8 (279).
īn-silio (archaist. īnsulio), siluī (suluī), sultum, īre (in u. salio), intr. u. tr. in od. auf etwas springen, I) im allg.: a) eig.: huc, Ov.: in phalangas, Caes.: in equum, Liv.: de navi in scapham, Plaut.: tergo, Ov. u. Plin. ep.: prorae puppique, Ov.: supra tignum, Phaedr.: insuper (oben auf) lumbos meos, Apul. met. 7, 18. – m. Acc. (s. Heinsius Val. Flacc. 6, 208), equum, Sall. fr.: equos, Apul.: equum sublimitus, Fronto: Aetnam, Hor.: undas, Ov.: tauros, Suet.: puppim, Lucan. – absol., leo insilit saltu, fällt an, Plin.: insilibat, obturbabat, Gell. – palmes in iugum insilit, Plin. 17, 175. – b) übtr.: metuo, ne hodie maximum in malum cruciatumque insuliamus, ans Unglückskreuz kommen, Plaut. mil. 279. – II) insbes.: a) eig., zur Begattung bespringen, admitti ad tigres bestias, a quibus insiliri et nasci ex eodem foetu canes acerrimos, Isid. orig. 12, 2, 28. – b) übtr., auf etw. losziehen, in nostram religionem protervissime, Augustin. de civ. dei 5, 22. p. 234, 30 D.2 – ➳ Perf. insilivit, Liv. 8, 9, 9. Solin. 45, 13. Vulg. 1. regg. 11, 6. Heges. 5, 19: synkop. Imperf. insilibat, Gell. 9, 11, 7.
See: insilere
See: insilire
īnsĭlĭō, (13) sĭlŭī, sultum, īre, intr. et tr., ¶ 1 sauter sur (dans), bondir sur, dans : [avec in et lʼacc.] in equum Liv. 6, 7, 3, sauter à cheval ; in phalangas Cæs. G. 1, 52, 5, se jeter à lʼintérieur des phalanges || [avec lʼacc.] Hor. P. 466 ; Luc. 3, 626 ; Ov. M. 8, 142 || [avec le dat.] Ov. Tr. 1, 4, 8 ; Luc. 9, 152 ¶ 2 [fig.] a) sʼélancer, grimper : Plin. 17, 175 ; b) maxumum in cruciatum insulire Pl. Mil. 279, sauter, sʼélancer dans les pires tourments.
➳ insulire Pl. Mil. 279 || pf. insilivi Liv. 8, 9, 9 ; insilii Heges. 4, 30 || impf. insilibat Gell. 9, 11, 7.
- 1. springen in, op (m. in m. acc.; dat.; acc.) [in equum; tergo; undas];
- 2. (August.) (metaf.) tekeergaan tegen (m. in m. acc.) [in nostram religionem protervissime].
insilio , is, ui vel ivi vel ii, ire. n. act. 4. (salio.)
跳上。— in equum 乘馬。— tergo (dat.) ejus 跳其背上。
Suggest a Translation
See an image
跳上。— in equum 乘馬。— tergo (dat.) ejus 跳其背上。
Suggest a Translation
See an image
īnsiliō uī (īnsilīvī, L.), —, īre
- 1 in+salio, to leap in, spring up, throw oneself upon, bound, mount: huc, O.: in equum, L.: in phalangas, Cs.: undas, O.: Aetnam, H.: prorae, O.: tergo centauri, O.