insinuator
insĭnŭātor, ōris, m. [insinuo],
- an introducer (eccl. Lat.): deorum, Tert. ad Nat. 2, 1.
īnsinuātor, ōris, m. (insinuo), der Einschmeichler, Eccl.
mentem meam, [Deus ] bonorum ~or, exerce
īnsĭnŭātŏr, ōris, m. , introducteur [fig.] : Tert. Nat. 2, 1.
Insinuator, magister atque auctor, apud Arnobium, lib. 1. sub fin.
Insinuatores deorum, apud Tertull. lib. 2. ad Nationes cap. 1.