insinuatio

insĭnŭātĭo, ōnis, f. [insinuo], an entrance through a narrow or crooked way.

• I Lit.: Ponti, Avien. Perieg. 397.—
• II Trop.
• • A An insinuating or ingratiating one’s self into the favor of others: exordium in duas partes dividitur, in principium et insinuationem.... Insinuatio est oratio, quadam dissimulatione et circuitione obscure subiens auditoris animum, Cic. Inv. 1, 15, 20.—
  • B A notification, publication, Cod. Just. 8, 54, 32.

īnsinuātio, ōnis, f. (insinuo), I) der Eingang durch einen engen od. gekrümmten Weg, ponti, Avien. descr. orb. 397. – II) übtr.: A) der eindringliche Eingang der Rede, um die Herzen der Zuhörer zu gewinnen, die Einschmeichelung, Cornif. rhet., Cic. u. Quint.: Plur. malae insinuationes, Firm. math. 6, 3, 7. – B) die schriftliche Mitteilung, Bekanntmachung, Cod. Iust. 8, 54, 32 u. 36.

1 insinuatio [CL = (rhet.) beginning of a speech in which the favour of the audience is obtained by indirect means] 1 hint, insinuation, implication. 1167 species est conscientie diffidentis apud amicum in articulo necessitatis ~one verborum preces involvere J. Sal. Ep. 213 (198); non aperte ‥ sed sub quadam ~onis specie H. Bos. Thom. III 36; benevola quadam ~one magis quam expressione manifesta minus dicendo plus voluit significare J. Ford Serm. 52. 8; sola penes eum ~one, ut merentibus subveniret, opus fuit Ad. Eyns. Visio 51; 1231 haec clausula licet non expresse pronunciet quod dictum redditum usque ad tempora mea perceperitis continue et pacifice tamen eadem hoc continet ex ~one Gros. Ep. 4 p. 26; 1301 licet aliud ‥ paternis auribus per ‥ rebellionis filios fuerit falsa ~one suggestum Anglo-Scot. Rel. 194; 1308 hujusmodi ~oni ac delacioni ‥ aurem noluimus inclinare Reg. Carl. II 4. 2 (act of) making known, telling, informing. b (in context of complaint). c620 duritiam cordis ipsius religiosa divinorum praeceptorum ~one mollire (Lit. Papae) Bede HE II 11 p. 105; 1162 universitati vestre presencium ~one notificamus E. Ch. S. Paul. 146; 1188 celebri ac veridica ~one perferri (Lit. Papae) G. Hen. II II 42; 1230 presentium ~one certificamus, quod ‥ Ch. Sal. 202; 1274 ex ~one vestra ‥ intelleximus (Lit. Regis) Leg. Ant. Lond. 165; 1335 ex ~one ‥ fidelis nostri R. de N. accepimus quod vos quandam navem guerrinam ‥ concessistis RScot 338a; per ~onem librorum Bede presbyteri Eul. Hist. I 227.  b s1283 ex ~one fidelium accepimus quod ecclesie ‥ injuriamini Flor. Hist. III 60; 1314 ex clamosa ~one populi regni nostri accepimus quod quamplures malefactores ‥ vagantur et discurrunt (Breve Regis) MGL III 438; 1317 ex frequenti ~one populi nostri ‥ intelleximus ‥ quod braciatrices ‥ cervisiam ‥ nimis care vendunt (Lit. Regis) Trokelowe 96; 1376 multorum ‥ fide dignorum ~one, nostris est auribus intimatum J. de Wycclyff ‥ in istam detestabilem erupisse vecordiam (Lit. Papae) Ziz. 242; s1304 quod cum ~one clamosa pervenit ad aures summi pontificis Fordun Cont. XI 35. 3 entry. c620 quia ‥ ejus [i. e. divinitatis] humanitas ad ~onem sui reseratis cordis januis, quae de semet ipsa proferetur secreta humanis mentibus inspiratione clementer infundit (Lit. Papae) Bede HE II 10 p. 100. 4 entry (in register or sim.), record. b (eccl., right of) registration (of testament). 1313 neque defectu ~onis, cum vim ~onis presentes litteras decernamus habere, nec aliquocumque modo veniemus ‥ contra predicta RGasc IV 973.  b 1281 pro ~onibus testamentorum nihil omnino petatur Peckham Ep. 139; habentes jurediccionem in ~one testamentorum canonicorum (J. Scawby) Stat. Linc. II lxxxv; cum ‥ universitas ‥ sit ‥ in possessione cognoscendi super ~onibus testamentorum scolarium FormOx 265; 1340 ex ~one predictorum I. et W. [executorum testamenti] ‥ sit intimatum Reg. Brev. Orig. 37b; 1342 per clericos scribentes ~ones hujusmodi [sc. testamentorum] vj d. dumtaxat recepi permittimus pro labore (Const. J. Stratford) Lyndw. 181; 1345 habeat archidiaconum ‥ testamentorum ‥ †insumacionem [l. insinuacionem] et approbacionem MunAcOx 150; 1452 jurent coram ordinario, ad quem †insumacio et approbatus presentis testamenti habet pertinere Ib. 650; 1535 testamentorum probacio, approbacio et ~o Mem. Ripon I 107.

2 insinuatio [LL] , curve. a crukynge, camur Grece ‥ ~o CathA.

īnsĭnŭātĭō, ōnis, f. (insinuo), ¶ 1 action de sʼintroduire dans un endroit sinueux [en parlant de la mer] : Avien. Perieg. 397 ¶ 2 exorde insinuant : Cic. Inv. 1, 20 ¶ 3 rapport, notification : Cod. Just. 8, 54, 32.

īnsinuātiō ōnis, f

• insinuo.—In rhet., a conciliation of favor, insinuating style.