inspectivus
inspectīvus, a, um, adj. [inspectio],
- considering, reflecting, contemplative (post-class.): pars rationis philosophiae (opp. actualis), Isid. Orig. 2, 24.
īnspectīvus, a, um (inspicio) = θεωρητικός, betrachtend, erwägend, theoretisch (Ggstz. activus, actualis), positiones, Prisc. praeex. 11, 32 Hertz (p. 559, 23 Halm): philosophiae pars, Isid. orig. 2, 24. § 10 sq. Cassiod. in psalm. 3 extr. p. 17 (b) Garet: mentis sublimitas, Gromat. vet. 394, 5.
‘meditator in mandatis tuis’, quod ad virtutem respicit ~am ‥ ‘levabo manus meas’ quod ad partem pertinet actualem
unde theologiae duae feruntur positiones, ~a sc. et actualis; inspectiva, qua contemplamur celestia in mentis excessu
~e mentis subtilitate ex aliqua parte colligere
īnspectīvus, a, um, spéculatif [t. de logique] : Isid. Orig. 2, 24, 10 ; Grom. 394, 5.