insperate
inspērātē and inspērātō,
- advv., v. insperatus, a, um, fin.
īnspērātē, Adv. (insperatus), unverhofft, Vulg. sap. 11, 8. Cassiod. var. 7, 6, 4.
subito et ~e ‥ advenerunt
et subito quasi ~e pagani terga vertentes Christianis victi sunt
Rogerum ~e occidendo jugulavit
īnspērātē, Vulg. Sap. 11, 8 ; Cassiod. Var. 7, 6, c. insperato.
Cum gravi exercitu Insperate castellum obsidens, etc.Epist. Rob. reg. ann. circ. 1022. ibid. pag. 495 :
Si quid mirabile præter solitum Insperate auditur.