inspiramen
summus et ineffabilis rex ‥ oraculo nos hortatur Salomonico atque divini ~inis dicens ‥
civitas ecclesie ‥ sancto ~ine auctore docet
da ei tuo ~ine cum mansuetudine ita regere populum
īnspīrāmĕn, ĭnis, et īnspīrāmentum, ī, n. (inspiro), insufflation : Cassiod. Anima 7 ; C. Aur. Chron. 2, 13, 150.
Hinc enim liquet, quod Inspiramine summi Dei.... superstitiones eorum eradicare elegit funditus.Occurrit rursus in Concilio Tolet. XVI.
Espirer, pro
Inspirer, animer, Animare, in Bestiar. MS. :
Espira un nouvel Adan, Qui pour nous trait paine et ahan.