insperabilis
in-spērābĭlis, e, adj.,
- that cannot be hoped for (post-class.): pax, Gell. 4, 18, 3: nuntius, Amm.15, 5, 17.
īn-spērābilis, e, nicht zu hoffen, unverhofft, nuntius, Amm. 15, 5, 17: victoria, *Gell. 4, 18, 3 (nach Hertzs Vermutung).
et vere mira orationis et fidei virtus, que non solum nature virtutes evincit, verum etiam ex insperabilibus plenam operatur certitudinem
īnspērābĭlis, e, quʼon ne peut espérer : Amm. 15, 5, 17.