inspoliatus
inspoliatus, not plundered, not made spoil
īnspoliātus, a, um: (adj.), not despoiled, upon; unstripped, 11.594.
in-spŏlĭātus, a, um, adj.,
- not plundered (poet. and in post-Aug. prose): occi sus est non praedae gratiā, quia inspoliatus est, Quint. 7, 1, 33; Sen. Contr. 5, 30: arma, Verg. A. 11, 594.
īn-spoliātus, a, um (in u. spolio), unberaubt, ungeplündert, v. Pers., Sen. contr. 10, 1 (30). § 3 u. 10 11. Quint. 7, 1, 33: v. Lebl., fanum, Ps. Sall. de rep. 1, 2. § 7: arma, nicht geraubte, Verg. Aen. 11, 594.
injurians transeuntibus, paucos reliquit ~os
īnspŏlĭātus, (16) a, um (in, spolio), [pers.] non dépouillé : Quint. 7, 1, 33 || [chose] non enlevé : Virg. En. 11, 594.
īn-spoliātus
adj.,
- not plundered, not made spoil: arma, V.