inspiro
inspiro, to blow upon, breathe into, inspire
Frieze-Dennison Vergil
īnspīrō, āvī, ātus, 1, a.: to breathe into; inspire, impart, 1.688; instill, 7.351.
in-spīro, āvi, ātum, 1, v. a. and n., to blow into or upon a thing; to breathe into, inspire (poet. and post-Aug.).
- I Lit., to blow into; with the simple acc.: foramen, Plin. 10, 29, 43, § 84.—To blow upon; with abl.: fistulā sensim graviusculum sonum inspirare, to blow upon the flute, produce by blowing on the flute, Gell. 1, 11, 13: Atticos ἰχθύν, ἱρόν inspirantis primae litterae dixisse, to pronounce with a breathing, to aspirate a letter, id. 2, 3, 2.—With dat.: alicui animam, to breathe into, Vulg. Sap. 15, 11; cf.: in faciem ejus spiraculum vitae, ib. Gen. 2, 7.—Impers.: si gravitati aurium per fistulas inspiretur, Plin. 34, 12, 32, § 127. —
- II Trop., to breathe into, inspire, excite, inflame: occultum ignem, Verg. A. 1, 688: magnam mentem animumque, id. ib. 6, 12: amorem, Stat. S. 1, 2, 194: fortitudinem, Curt. 4, 13, 12: iram, misericordiam, Quint. 12, 10, 62: quibus viribus inspiret (orator), animate, inflame, Quint. 2, 5, 8; 5, 14, 32.—
- B Of religious feeling or influence, to inspire: unde adhuc, qui inspirari solent, fatuari dicuntur, Just. 43, 1, 8: vates, id. 18, 5, 7: Spiritu Sancto, Vulg. 2 Pet. 1, 21 et saep.—Hence, adv.: inspīrātē, inspiredly, benignantly, abundantly; only comp.: inspiratius, Val. Max. 3, 8, 2 (dub. al. insperatius).
īn-spīro, āvī, ātum, āre, I) intr. in-, auf etwas wehen, -blasen, A) im allg.: inspirantes ramis arborum aurae, Quint.: conchae, auf einer Muschel blasen, Ov. – B) als gramm. t. t., einen Buchstaben aspirieren, m. Dat., primae litterae, Gell. 2, 3, 2. – II) tr.: A) in etw. hineinblasen, -wehen, auf etw. hinhauchen, etw. anhauchen, -wehen, a) eig.: foramen, in ein Loch, Plin.: granaria aquilonibus inspirentur, Colum. – b) übtr., mit dem Hauche der Begeisterung usw. anhauchen = begeistern, alqm, Iustin. – vom Redner = entflammen, in Feuer setzen, quibus viribus inspiret (orator), Quint. – B) einblasen, einhauchen, einflößen, a) eig.: alqd per scriptorium calamum, Cels.: alqd gravitati aurium per fistulas, Plin.: animam homini, Colum.: vipeream animam, Ov.: graves animas, Ov.: venenum, Ov.: venenum morsibus, Verg.: se (Fames) viro inspirat, Ov. – b) übtr., Affekte einhauchen, einflößen, alci occultum ignem, Verg.: magnam mentem, Verg.: iram, misericordiam, Quint.: alci fortitudinem, Curt. – C) einen Ton anblasen = auf einem Blasinstrumente angeben, fistulā brevi graviusculum sonum, Gell. 1, 11, 13.
See: inspirare
īnspīrō, (13) āvī, ātum, āre, ¶ 1 intr., souffler dans [avec dat.] : Quint. 10, 3, 24 || [gramm.] donner une aspiration à [avec dat.] (litteræ, à une lettre) : Gell. 2, 3, 2 ¶ 2 tr. a) souffler dans : foramen Plin. 10, 84, souffler dans un trou ; b) introduire en soufflant : Plin. 34, 127 ; c) communiquer, insuffler, faire passer dans : occultum ignem alicui Virg. En. 1, 688, souffler en qqn une flamme secrète, cf. Virg. En. 6, 12 || inspirer [le courage, la pitié, etc.] : Curt. 4, 13, 12 ; Quint. 12, 10, 62 ; d) donner le ton avec un instrument à vent : Gell. 1, 11, 13 ; e) émouvoir, exalter : Quint. 2, 5, 8.
- 1. inademen, ademhalen;
- 2. blazen in, op, waaien tegen (m. dat.) [conchae; ramis arborum];
- 3. inblazen, ingieten, toedienen [animam; venenum]; blazen [sonum];
- 4. emoties e.d. ingeven, inboezemen [alci fortitudinem; magnam mentem moed];
- 5. (eccl.) bezielen; ➤ inspirante deo.
inspiro , as, are. n. act.
吹入。引。默啟。Inspirans littera 喉嚨音。Venenum inspirant morsibus 咬而入毒。
Suggest a Translation
See an image
吹入。引。默啟。Inspirans littera 喉嚨音。Venenum inspirant morsibus 咬而入毒。
Suggest a Translation
See an image
īn-spīrō āvī, ātus, āre,
- to blow upon, breathe into, inspire: conchae, O.: Se (Fames) viro inspirat, O.—Fig., to inspire, excite, inflame: occultum ignem, V: animas, O.—To instil, implant: venenum Morsibus, V.: virus, O.: fortitudinem, Cu.