instanter

instanter, adv., v. insto fin.

īnstanter, Adv. (instans), mit großer Heftigkeit, leidenschaftlich, dringend, dicere, Quint.: pronuntiare, Plin. ep.: petere, Plin. ep. – instantius concurrere, Tac., flagitare, Suet.: acrius et instantius ›si frater‹, inquit, ›tuus etc.‹, Plin. ep. – instantissime compellere, Apul.: desiderare in senatu instantissime, ut etc., Gell.: praeclaris studiis instantissime deditus, Aur. Vict.

instanter [CL] 1 urgently, fervently, insistently. 722 ut ‥ contra quoslibet adversarios ‥ ~issime defendatis (Lit. Papae) Ep. Bonif. 20; ~ius obsecrans Bede HE V 3 p. 285; 1293 (v. instare 7a); deinde per caritativas epistolas rogavit, et ~er ‥ requisivit, quatenus ab hujusmodi molestationibus desisteret Chr. Pont. Ebor. C 431; s1492 quemdam ‥ cum uno baculo ‥ percussit, imponendo ei plagam mortalem ex qua ‥ obiit. unde ~er, ~ius, et ~issime petiit immunitatem Sanct. Durh. 50; litteras dimissorias ‥ ~er, ~ius, et ~issime michi dari ‥ peto Form. S. Andr. I 206. 2 immediately, instantly. 1217 cum velitis ‥ votum peregrinationis vestre ~er executioni dare Pat 54; s1213 ad hoc legatus consensit, volens ~er hoc fieri, indigne ferens, quod non statim suscepta fuit oblatio Wend. II 94; s1239 dum nos ad transitum ~er pararemus M. Par. Maj. III 576; s1479 ipsum A. in pectus suum usque ad cor ‥ felonice percussit, unde idem A. ~er obiit Sanct. Durh. 17; 1549 ~er respondere nequit Conc. Scot. II 125; in comitatu predicto adtunc et ibidem ~er obiit Entries 264vb.

īnstantĕr (13) (instans), dʼune manière pressante, avec insistance : Quint. 9, 3, 30 ; Plin. Min. Ep. 5, 19, 6 || -tius Tac. Ann. 6, 35 ; -tissime Gell. 4, 18.

īnstanter adv.,

• earnestly, pressingly.—Only comp: instantius concurrere, Ta.