instabilitas
instăbĭlĭtas, ātis, f. [instabilis],
- unsteadiness, instability (post-Aug.; syn. inconstantia): mentis, Plin. 24, 17, 102, § 162.
īnstabilitās, ātis, f. (instabilis), der Unbeständigkeit, mentis, Plin. 24, 162: tuae mentis, Schol. Pers. 3, 115: morum, Ambros. de Cain et Abel 1, 10. § 42: alcis, Arnob. 7, 44. p. 278, 9 R.
pro ~ate operis, machina ruinam fecisse potuisset etiamsi nunquam ipse [sc. Will. II ] ibi sepultus fuisset
si superius molendinum monachorum Cestrie impetu aquarum vel ~ate terre ‥ defecerit
incredulae ‥ nationes ~ati ‥ fluctuantis pelagi comparantur
fons ‥ qui ‥ marinas imitatur ~ates
praesentis vitae ~atem vagabunda mente sequuntur
per loca sanctorum martyrum vel confessorum Christi, quo me iter ~atis deducat
considerata mortalis vite fragilitate, et caducarum rerum ~ate
‘lignum’ ‥ hoc virum quemlibet religiosum designat. ‘decursus aquarum’ ~ates sunt secularium
vite periodus est instabilitas / et fumi transitus et umbre vanitas
humane conditionis ~as que non habet in hac miserabili valle manentem mansionem
levitas si ~atem mentis designat ‥ brevis est ‘le’
~atem fidei ejus previdebat
gens sola ~ate stabilis
iste scurilitatem, ~atem, perversitatem et indocilitatem ‥ inseparabili quidem et immutabili ‥ pertinacia servat
Willelmus rex, percipiens ~atem regis Anglie Johannis
īnstăbĭlĭtās, ātis, f. (instabilis), mobilité : Plin. 24, 162 ; Arn. 7, 44.