instabiliter
instăbĭlĭter, adv. v. instabilis fin.
īnstabiliter, Adv. (instabilis), unbeständig, genus humanum inst. fluidum, Augustin. conf. 13, 20. no. 28.
homines ~er currentes prosiluerunt
īnstăbĭlĭter, dʼune manière changeante : Aug. Conf. 13, 20.