About Report a problem

Menu

insputo

Could not find insputarier in Logeion dictionaries.

insputarier Verb: present passive infinitive of insputo

See insputarier in Morpho

in-spūto, āvi, ātum, 1, v. a. freq. [inspuo],
  • to spit upon: ain' eum mihi esse morbum, ut qui med opus sit insputarier? ... quibus insputari saluti fuit, Plaut. Capt. 3, 4, 21 (553); 43 (575).

Saved

Recent