instaurativus
instaurativus, instituted anew, begun afresh
instaurātīvus, a, um, adj. [instauro],
- renewed, repeated: ludi, Cic. Div. 1, 26, 55.
īnstaurātīvus, a, um (instauro), erneuert, wiederholt, ludi, Cic. de div. 1, 55.
īnstaurātīvus
adj.
- instauro, instituted anew, begun afresh: ludi.