insubtilis
in-subtīlis, e, adj.,
- not fine, not subtle (post-class.): ratio, Dig. 30, 1, 11.— Adv.: insubtīlĭter, without subtlety: dicere, Dig. 2, 14, 7, § 6; 28, 5, 1.
īn-subtīlis, e, nicht scharfsinnig, dah. non ins., gar scharfsinnig, Papin. dig. 30, 1, 11. – Adv. īnsubtīliter, Ulp. dig. 2, 14, 7. § 6 u.a.
īnsubtīlis, e, sans finesse : Papin. Dig. 30, 1, 11.