intepesco
intepesco, to become lukewarm, be warmed
in-tĕpesco, pŭi, 3, v. inch. n., to become lukewarm.
- I Lit.: ne quis intepescat cibus, Sen. Ep. 78: strata membris tuis, Ov. H. 10. 54: intepescit annus, Col. 11, 2, 2: mitigato et intepescente calore, id. 1, 1, 5.—
- II Trop., to become weaker, milder; to cool down, lose force, slacken: iramque meam prudenti absentia extinxit: paululum ergo intepescente saevitia, Petr. 94: vitium, Amm.14, 5, 5; 30, 4, 9: alacritas pugnatorum, id. 17, 13, 7; of persons, id. 20, 10, 1.
intepēsco, tepuī, ere (Inchoat. v. intepeo), lau werden, Ov., Colum. u. Sen.: übtr. = abnehmen, paulatim intepescente saevitiā, Petron. 94, 5: vitium, quod in aliis non numquam intepescit, Amm. 14, 5, 5: ne ardor intepesceret, Amm. 31, 15, 3.
intĕpēscō, (14) tepŭī, ĕre, intr., ¶ 1 devenir tiède : Ov. H. 10, 54 ; Col. Rust. 11, 2, 2 ¶ 2 [fig.] se refroidir, se calmer : Amm. 14, 5, 5 ; Petr. 94, 5.
- 1. lauw, warm worden;
- 2. (metaf.) bekoelen; ➤ paulatim intepescente saevitiā (Petr.).
īn-tepēscō puī, —, ere,
- inch, to become lukewarm, be warmed: strata membris tuis, O.— Poet.: Ut semel intepuit mucro, felt blood, V.