intente

intentē, adv., v. intendo fin.

intentē, Adv. (intentus), I) gespannt, audiri, Quint. 2, 2, 13: intentius contemplari, Amm. 24, 2, 12: exspectare intentissime, Lampr. Heliog. 14, 5. – II) angestrengt, mit aller Kraft, angelegentlich, intente instanterque pronuntiare, Plin. ep. 5, 19, 6: intente observare alqm, Vulg. 2. paral. 33, 13: oft im Compar., ea multo intentius petere in vita, Cornif. rhet.: alqm intentius admonere, ut etc., Liv.: intentius bellum apparare, Liv.: eo intentius Vologeses premere obsessos, Tac.

intente [CL], intense [ML, CL in compar. once] 1 a earnestly, eagerly, passionately; b with close attention, diligently, carefully (in quots., ~te only). a interrogavit eum ~tius unde esset Bede HE IV 20 p. 251; contemplationi divinae interno dilectionis ardore cum assidue et ~se inhiaret, activae tamen disciplinae operibus non minus insudabat V. Swith. 378; de demone qui ~sissime diligit se Ockham Quodl. 187; pro vita scriptoris / Deum intente ora, / amen Haudlo 178.  b sumtus qui necessarii essent parat ~tissime V. Ed. Conf. 49v; 1072 quatinus hanc causam ~tissime audirent Lanfr. Ep. 3 (4); c1125 ut vicecomes ~tius et fidelius hoc agat Cart. Chester 6 p. 48. 2 intensely, to a high degree (in quots., ~se only). cum cancro horribili et ~se rubro Gros. DM 102; videmus quod sol et luna eque cito immutant quantitatem eandem medii, et candela et ignis locum obscurum eundem eque cito illustrant, licet unum ~sius et magis quam aliud Bacon Maj. II 442; una [sc. perfeccio] ~se habetur, alia non ~se vel omnino non habetur Duns Prim. Princ. IV 86 p. 697; ferro ‥ ~se ignito More Chr. Ed. II 318 (v. incense); non clarius videret quam prius, nec majus sive ~sius, sed tamen multiplicius lumen haberet Spec. Incl. 3. 3; Wycl. Misc. Phil. I 180 (v. intentio 2a); 1466 utrum animus in purgatorio eque ~se affligetur ut ‥ damnatus MunAcOx II 716.

intentē (12) (intentus), avec tension, avec force, avec attention, avec activité : Plin. Min. Ep. 5, 19, 6 ; Liv. 8, 17, 7 ; 25, 30, 5, etc. || -tius Liv. 25, 30 ; -tissime Lampr. Hel. 14.

intente . adv. c.
小心。勤然。

Suggest a Translation
See an image

intente adv.with comp.

• intentus, with earnestness, attentively, intently.—Only comp: cum delectus intentius haberetur, L.: intentius premere obsessos, Ta.: alqm admovere ut, etc., L.