interminatus

in-termĭnātus, a, um, adj.,

• unbounded, endless (class.): immensa et interminata magnitudo regionum, Cic. N. D. 1, 20, 54: saeculorum cursus, Jul. Val. Res Gest. Alex. 1, 31, 22.—
• II Transf.: cupiditas imperii, Vell. 2, 33, 2: petendi licentia, Amm.30, 4, 18.

intermĭnātus, a, um, Part., from interminor.

1. interminātus, a, um (v. in u. termino), unbegrenzt, grenzenlos, unendlich, I) eig.: immensa et interminata in omnes partes magnitudo regionum, Cic. de nat. deor. 1, 54: interminati saeculorum cursus, Iul. Val. 1, 31 (33). v. 22: quod ei (materiae) interminata magnitudo, Apul. de dogm. Plat. 1, 5: nec sit in hoc mundo aliquid interminatum, Apul. de mund. 38. – II) übtr.: interm. cupiditas imperii, Vell. 2, 33, 2: petendi licentia, Amm. 30, 4, 18: genealogiae, Vulg. 1. Timoth. 1, 4.

2. interminātus, a, um, s. inter-minor.

interminatus [CL] 1 unbounded, limitless. Lanfr. Comment. Paul. 346 (v. generatio 12); hoc parvum sine quantitate est ‥, infinitum, ~um [ἀόριστον] Gros. Ps.-Dion. 456; ~is [ἀτελευτήτοις] operationibus Ib. 539; dimensiones sunt ~e in materia et terminantur per formam Kilwardby OS 183; ab illa densitate excludetur omnis opacitas, erit ibi claritas ~a Peckham QA 155; cum omne habens virtutem generandi in partibus ~is et ubique habet productionem partium ~am, habet partes ~as; planta est hujusmodi, ut dicit [sc. Aristoteles], si habebit partes ~as Bacon XI 225; Netter DAF II 121 (v. dimensionare). 2 unending, eternal, perpetual. qui cum Deo Patre et Spiritu Sancto gloriaris per ~a saecula Anselm (Medit. 1) III 79. 3 unfinished. [placitum] ~um reliquit Reg. Whet. I 461.

1 intermĭnātus, a, um (intermino), sans bornes, non limité : Cic. Nat. 1, 54 || [fig.] : Vell. 2, 33, 2 ; Amm. 30, 4, 18.

2 intermĭnātus, a, um, part. de interminor.

interminatus , a, um. part. p.
無限者。人禁者。禁人者。

Suggest a Translation
See an image

in-terminātus adj.,

• unbounded, endless: in omnīs partīs magnitudo regionum.