About

Menu

intermiscere

intermiscere [CL] 1 to add by mixing, to mix in (sts. w. dat.): a (var.); b (noise). a cui ~eatur de aqua ‥ Inst. Sempr. liv* (v. 1 hemina); R. Cold. Godr. 50 (v. fundamen 3); 1303 pro uno panno habente partem grani intermixtam EEC 347.  b cynocephali ‥ quorum sunt canina capita et omne verbum quod loquuntur intermixtis corrumpunt latratibus Lib. Monstr. I 16. 2 (refl.): a to add oneself (to a company); b to interpose oneself, to interfere; c (w. cum) to meddle or interfere (with a person). a 796 probavimus quosdam fraudolenter negociandi causa se ~ere [sc. peregrinis] Ep. Alcuin. 100.  b ~uit se spiritus vertiginis et erroris H. Bos. Thom. III 24 p. 273.  c 1282 Osbertus ‥ se ~ebat cum quodam Rogero ‥, ita quod ‥ predictum Rogerum ‥ cum baculo percuscit IMisc 41/16. 3 to mix together, commingle. sequitur de rectis et obliquis intermixtis Wals. Mus. Mens. 78; ut ‥ decuriones ‥ cum Cartusiensis ordinis viris sanctis ‥ optata devocionis ~erent solacia Ps.-Elmh. Hen. V 13. 4 (w. abl.; in quots., pass.) to diversify by admixture (of), to mix or intersperse (with); b (w. acc. of part affected). ymber ‥ intermixtus grandine G. Hen. V 25 (v. imber 1a).  b martyr ‥ advenit paucis canis crines intermixtus W. Cant. Mir. Thom. III 12.

Saved

Recent