intermissio
intermissio, a breaking off, intermission, interruption, discontinuance
intermissĭo ōnis, f. [intermitto],
- a breaking off, intermission, interruption; a neglecting, ceasing, discontinuance (class.): forensis operae, Cic. Div. 2, 68, 142: sine ulla intermissione, without any intermission, id. N. D. 1, 41, 114: a qua (actione) saepe fit intermissio, id. Off. 1, 6: per intermissiones has intervallaque, Liv. 5, 5: febris, Cels. 2, 10: epistularum, interruption of a correspondence, Cic. Fam. 7, 13, 1: consuetudinis, id. ib. 5, 17: intermissionem officii facere, id. Lael. 2, 8: si furiosus habet intermissionem, a lucid interval, Dig. 28, 1, 20: verborum, formed in short clauses, Cic. Part. 6.
intermissio, ōnis, f. (intermitto), das Aussetzen, das zeitweilige Nachlassen od. Aufhören, die Unterbrechung, epistularum, Cic.: officii, Cic.: febris, Cels.: verborum, das Abgebrochene der Sätze, Cic.: per intermissiones has intervallaque, durch öfteres Nachlassen (vgl. vorher si uno tenore peragitur), Liv.: sine intermissione, Curt. 8, 2 (10), 35: sine ulla intermissione, Cic. de nat deor. 1, 114: sine ulla temporis intermissione, Cic. fr.: si furiosus habet intermissionem, ICt.
~onem officii ‥ inducit necessitas, non contemptus
horrendum est ‥ illos cruciatus incurrere, quorum non est ~o neque finis
a cessynge ‥ ~o
sine ~one oravit pro eo
sed [venari ] non caret incommodo quia si careret sine ~one quivis hominum venari valeret
absque ulla ~one
hujusmodi fletum sequitur sine ~one letitia
[angeli ] semper nobis assistunt et nobis serviunt sine ~one [] : Trevisa withoute cessinge
sciatis ~onis vestrae dilationem invasoris vestri imperii fieri cotidie soliditatem
intermissĭō, (12) ōnis, f. (intermitto), discontinuité, interruption, suspension, relâche : officii Cic. Læl. 8, interruption dans lʼaccomplissement de son devoir, cf. Cic. Div. 2, 142 ; eloquentiæ Cic. Off. 2, 65, éclipse de lʼéloquence ; sine ulla intermissione Cic. Nat. 1, 114, sans aucune trêve, sans relâche || verborum Cic. Part. 19, phrase coupée.
intermissio , onis. f.
罷工。閒斷。— epistolarum 拆開人之信。Sine intermissione 不斷。
Suggest a Translation
See an image
罷工。閒斷。— epistolarum 拆開人之信。Sine intermissione 不斷。
Suggest a Translation
See an image
Capellanos, qui contra statutum numerum in Ecclesiis sine consensu sui Episcopi militaverint, et a Laicis decimas sine Intermissione Episcoporum obtinuerint,... ab officio et beneficio interdicimus.
intermissiō ōnis, f
- intermitto, a breaking off, intermission, interruption, discontinuance: forensis operae: sine ullā intermissione: per intermissiones has, L.: epistularum, of correspondence: verborum, i. e. abruptness.