inventus
inventus, a, um, Part., from invenio.
inventus, ūs, m., only in abl. sing. [invenio],
- an invention (for inventio), Plin. 17, 21, 35, § 162.
inventus, Abl. ū, m. (invenio), die Erfindung, Plaut. merc. 847 G.: inventu novicio, Plin. 17, 162.
1 inventus, a, um, part. de invenio.
2 inventŭs, abl. ū, m. , invention : Plin. 17, 162.
inventus
- P. of invenio.