invenditus
in-vendĭtus, a, um, adj.,
- unsold: praedia, Dig. 18, 5, 10, § 1.
invēnditus, a, um (in u. vendo), unverkauft (Ggstz. inemptus), praedia, Scaev. dig. 18, 5, 10. § 1.
sanctorum enim patrum auctoritate, qui unum vendit, sine quo reliquum non provenit, neutrum ~um derelinquit
bona et catalla illius adhuc remanent in manibus vicecomitis pro defectu emptorum ~a
invendĭtus, a, um, invendu : Dig. 18, 5, 10.