inustus
ĭnustus, a, um, Part. and P. a., v. inuro.
ĭn-ustus, a, um, adj. [uro],
- not burned, unconsumed: ossa inustis plena medullis, Luc. 8, 787.
1. inūstus, a, um (in u. uro), unverbrannt, Lucan. 8, 787.
2. inūstus, a, um, Partic. v. inuro, w. s.
[lignum ] ~um apparuit
ĭnustus, a, um, ¶ 1 part. de inuro ¶ 2 non brûlé : Luc. 8, 787.
Pontifex Poppo candentis ferri ardorem Inusta deferens dextra, et ignitas ferri laminas incombustis pertransiens plantis.
inūstus
- P. of inuro.