invaletudo
in-vălētūdo, inis, f. [2. in],
- infirmity, indisposition, sickness (very rare; not in Cic.; cf. Krebs, Antibarb. p. 621), Plin. Val. 1, 18.
invaletūdo, s. invalitūdo.
Samsonis valetudo esset ibi ~o
taurum ‥ quem cum armento non potuit, pre invalitudine, abigi in campo solus relictus est
adversus ‥ universas invalitudines et infirmitates membrorum
dum senserit se nimia invalitudine praegravari
materfamilias ‥ gravi corporis ~ine detinebatur
egri salutem percipiunt ab invalitudine, fatigati requiem a tribulacione
si contingat quod circuitum ‥ ob aliquam sui invalitudinem facere non possit
invălētūdō, ĭnis, f. , mauvaise santé : Plin. Val. 1, 14 ; 1, 18.