invasus
invāsus, a, um, P. a., v. invado fin.
invāsus, ūs, m. [invado], only in abl. sing.,
- an attack (post-class.), Cael. Aur. Tard. 1, 4, 82.
invāsus, Abl. ū, m. (invado), der Angriff, Cael. Aur. de morb. chron. 1, 4, 82.
Robertus de Brutz fines Anglorum ~u incendit
1 invāsus, a, um, part. de invado.
2 invāsŭs, abl. ū, m. , attaque, invasion [de maladie] : C. Aur. Chron. 1, 4, 82.
invāsus
- P. of invado.