invalitudo
invalitūdo (invaletūdo), inis, f. (invalidus), die Schwäche, Kränklichkeit, Plin. Val. 1, 14 (invalet.) u. 18 (invalit.).
invălĭtūdō, v. invaletudo.
Nullitatem et Invalitudinem dictæ sententiæ manifestat.
Le Beuftom. 1. Dissert. pag. lxxxj. col. 1.