1 invariabilis
v. innumerabilis
2 invariabilis
[ML]
, invariable: a (of person); b (of abstr.); c (w. ref. to God).
a ut habitet in splendoribus sanctorum, ‥ ubi vivendi est ~is status et aeternus gaudiorum
[P. Blois Ep. 12. 39B]; s1453 cum ‥ staret frater iste semper immobilis ~isque in suis dictis
[Reg. Whet. I 121]. b illam invariabilem eternamque felicitatem
[Gir. TH I 12]; acquirit scientiam que est cognitio certa et ~is
[Kilwardby OS 561]; motor celi ‥ separatus est causa prima, et hic omnino immobilis et ~is, et per se et per accidens
[Bacon VII 142]; jus naturale absolutum ‥ non variatur, sed ~e perseverat
[Ockham Dial. 879]; ~is equitas
[Elmh. Cant. 148]. c si substantia est [Deus], susceptibilis contrariorum est; qui ~is et immutabilis est
[Pull. Sent. 675A]; cujus regnum et imperium ~e permanet
[Ad. Eyns. Hug. V 17 p. 208]; est ergo lex Dei ~is quod nemo beatifice premietur nisi prius debite mereatur
[Wycl. Dom. Div. III 4 p. 229].