invecticius
invectīcĭus or -tĭus, a, um, adj. [inveho], imported, not indigenous, not native (post-Aug.).
- I Lit.: columbae, Plin. 10, 29, 41, § 79: frumentum, Ambros. Off. 3, 7. —
- II Trop.: gaudium, i. e. not hearty, not sincere, Sen. Ep. 23, 4.
invectīcius, a, um (inveho), (von anderen Orten) eingebracht, eingeführt, nicht einheimisch, columba, Plin. 10, 79. – übtr., gaudium, seicht, nicht herzlich, Sen. ep. 23, 5.
invectīcĭus, (16) a, um (inveho), importé, exotique, étranger : Plin. 10, 79 || non sincère : Sen. Ep. 23, 5.
- 1. ingevoerd, niet inheems [columba];
- 2. (metaf.) niet van binnenuit, niet echt, gemaakt [gaudium].