investigatio
investigatio, a searching into, investigation
investīgātĭo, ōnis, f. [investigo],
- a searching or inquiring into, investigation (class.): rerum occultissimarum, Cic. Fin. 5, 4, 10: veri (with inquisitio), id. Off. 1, 4, 13: sapientiae ejus, Vulg. Isa. 40, 28.
investīgātio, ōnis, f. (investigo), das Aufspüren, Erforschen, naturae, Cic. Acad. 1, 34: rerum occultissimarum, Cic. de fin. 5, 4, 10: veri, Cic. de off. 1, 13 u. 19: sapientiae eius, Vulg. Isai. 40, 28: mentis investigationes, Firm. math. 5, 1, 11.
de ~one et quesitione pecoris furati(
pro earundem [personarum ] ~one, captione ‥ ac etiam in carcere ‥ detentione
subtili cuncta ~one perquirite(
haec etiam acutissimae sapientiae ~o disponat secundum rationis vivacitatem
sagatitas, ~o
non inanis erit conceptio que totius ~onis sapientie expeditissimam parit viam
conclusiones ‥ circa quarum ~onem utilis fuit labor doctorum et expositorum
de proposicionibus de futuro ‥ solum est deliberacio que est perfecta ~o alicujus proposicionis mihi incognite vel dubie
qui astrologie subtiles ~ones ignorant ‥ sunt puniendi
investīgātĭō, (14) ōnis, f. (investigo), recherche attentive, investigation : Cic. Ac. 1, 34 ; Fin. 5, 10.
- 1. opsporing;
- 2. onderzoek [naturae; veri].
investīgātiō ōnis, f
- investigo, a searching into, investigation: rerum: veri.