inveteratus
inveteratus, inveterate, old, of long standing
inveterātus, a, um, s. in-vetero.
sicut homo novus ante peccatum et ~us fermento peccati nequaquam substantialiter differunt
arbor florida et ~a
si genitor, genetrix annis sint inveterati
quod nova testa capit inveterata sapit
~um virum magne etatis
quis tuus et veterum sit status amicorum, nec sic veteres dixisse arbitreris, ut ~os in quibus caritas refrigescit dictos intelligas
veteri quodam et ~o dierum malorum ‥ se abbatem gerente
~us ille dierum malorum, rupta fide, transtulit se ad regem Francorum
dictante vero ~o illo dierum malorum ‥
Saphadinus dierum malorum ~us
ecclesiam laborantem contra ea, que sub pretextu juris ~i et antiquarum vel antiquandarum consuetudinum presumpta sunt, non erat qui adjuvaret
tres casule ~e
inmutavit ‥ ~am illam traditionem parentum eorum
ut ~um vestiendi ‥ inverteret morem
ira ‥ ~a solet appellari odium
~um superbiae nostrae languorem
egritudo nervorum, si ~a fuerit, difficile curari potest quia vix vel nunquam
potuit esse causa nimia potatio si alienatio fuit momentanea. si ~a, potuit esse causa melancolia, sc. colera adusta vel sanguis
si vero nimis fluant orificia venarum, restringantur restrictivis medicinis, paulatim tamen, maxime si fuerit morbus ~us
si ‥ ~e sunt pustule et egritudo illa
invĕtĕrātus, (11) a, um, part. de invetero.
inveterātus
adj.
- P. of inveteror, inveterate, old, of long standing: odium: invidia: licentia, N.