inveteratio
inveteratio, an inveterate disease, chronic evil
invĕtĕrātĭo, ōnis, f. [invetero],
- inveterateness; hence, an inveterate disease, Cic. Tusc. 4, 37, 81.
inveterātio, ōnis, f. (invetero), das sich Einwurzeln, meton., der eingewurzelte Fehler, Cic. Tusc. 4, 81.
vetus ‥ componitur ‥ ~o
si est hic aliqua innovacio et ~o circa idem manens, ergo illud proprie mutatur
dotacionum et tradicionum humanarum defensio et consuetudinis hujus abusus ~o
invĕtĕrātĭō, ōnis, f. (invetero), maladie invétérée : Cic. Tusc. 4, 81.
inveterātiō ōnis, f
- invetero, an inveterate disease, chronic evil.