investio
in-vestĭo, īvi, ītum, 4, v. a., to clothe, cover (very rare).
- I Lit.: scrupeo investita saxo, Enn. ap. Non. 162, 22 (Trag. Fragm. v. 139).—
- II In gen., to surround: focum, Sen. Ep. 114, 6.
in-vestio (īvī), ītum, īre, bekleiden, mit Kränzen, focum mater aut uxor investiunt, Maecen. in Sen. ep. 114, 5: übtr., scrupeo investita saxo, Enn. fr. scen. 115. – ➳ Plin. 35, 52 jetzt publicas porticus occupavit picturā; u. Prud. c. Symm. 2, 38 jetzt vestita.
See: investire
investĭō, (15) īvī, ītum, īre, tr., revêtir, garnir : Enn. Scen. 115 || focum Mæcen. d. Sen. Ep. 114, 5, entourer le foyer.
Post Investionem factam per feudalem dominum, Consules debent facere scribi et sigillare veritatem super præmissis.Additamenta ad Chronicon Casaur. apud Murator. tom. 2. part. 2. col. 956 :
Breve de ipsa Investione quam fecit Eto missus domini Ottonis Imperatoris.
investituræseu possessionis adipiscendæ causa domino præstabatur. Charta ann. 1418 :
Item plus in prædicto locoVide Investitutio.(de Rupelaura) habet et percipit feuda, agreria, rendas, oblias, vendas, laudimia, Investiones, etc.