invetitus
in-vĕtĭtus, a, um, adj.,
- unforbidden, unrestrained (poet.), Sil. 2, 441.
in-vetitus, a, um (veto), unverboten, unverwehrt, Sil. 2, 442.
invĕtĭtus, a, um, non défendu, permis : Sil. 2, 441.