invitatus
invitatus, an inviting, invitation
invītātus, ūs, m. (only in abl. sing.) [invito],
- an inviting, invitation (rare), Cic. Fam. 7, 5, 2.
invītātus, Abl. ū, m. (invito), die Einladung, invitatu tuo, auf deine Einladung, Cic. ep. 7, 5, 2.
1 invītātus, a, um, part. de invito.
2 invītātŭs, abl. ū, m. , invitation : Cic. Fam. 7, 5, 2.
Non invitatus.
(invītātus, ūs)
m
- invito, an inviting, invitation.—Only abl: invitatu tuo.