irreligio
irrĕlĭgĭo (inr-), ōnis, f. [2. in-religio],
- impiety, irreligion (post-class.), App. Trismeg. p. 91 (but not in Auct. Her. 2, 21).
irreligio, ōnis, f. (in u. religio), die Ungewissenhaftigkeit, Gottlosigkeit, Cornif. rhet. 2, 34 Kays. (Klotz u. Friedrich religio). Ps. Apul. Ascl. 26 in.
episcopos ‥ tante ~onis studiis ‥ intentos fama publice declamabat
irrĕlĭgĭō, ōnis, f. (in, religio), irréligion, impiété : Ps. Apul. Ascl. 26.