irreparabilis
irreparabilis, irreparable, irretrievable
Frieze-Dennison Vergil
inreparābilis, e: (adj.), irrecoverable, irretrievable.
irrĕpărābĭlis (inr-), adj. [2. in-reparabilis],
- irreparable, irrecoverable, irretrievable (poet. and in post-Aug. prose): tempus, Verg. G. 3, 284; id. A. 10, 467: vita, Sen. Ep. 123, 10: fuga temporis, Col. 11, 1, 29.
ir-reparābilis, e (in u. reparabilis), nicht wieder herzustellen, unersetzlich, unwiederbringlich, tempus, Verg. georg. 3, 284 u. Aen. 10, 467: vita, Sen. ep. 123, 10: temporis fuga, Colum. 11, 1, 29. – Dav. Adv. irreparābiliter, Augustin. c. Faust. 15, 3 u.a. Eccl.
inreparabile vite sue incurrit detrimentum
tempus ‥ ~e
defectum inducit ~em ruine semper exposita officiosa fragilitas
lepre mundacio et hujusmodi defectuum naturalium per opus nature et medicine ~ium
irreperabile dampnum
vas istud adeo fragile est ut vitrum, quia ejus integritas sicut et vitri ~is est [ME: ]nebið hit neaver ne hal as hit ear wes
peccatum malicie ‥ quomodo peccaverunt angeli, propter quod sunt ~es a peccato
in afflixionibus et mortibus Christianorum et dampnis ~ibus [v. l. irrecuperabilibus ] inde secuturis
irrĕpărābilis, (14) inr-, e (in, reparabilis), irréparable : Virg. En. 10, 467 ; Sen. Ep. 123, 10.
in-reparābilis (irr-)
adj.,
- irreparable, irretrievable: tempus, V.