irremediabilis
irrĕmĕdĭābĭlis (inr-), e, adj. [2. inremediabilis], incurable, irremediable, beyond cure (post-Aug.).
- I Lit.: in vino cicuta, Plin. 25, 13, 95, § 152.—
- II Trop.
- A In gen.: scelus, Plin. 11, 53, 115, § 279: summa malorum, Salv. Gub. Dei, 4, p. 121: lacrimae, not to be checked, Vulg. Job 10, 4. —
- B Implacable: factio, Maecenas ap. Sen. Ep. 114, 5.
ir-remediābilis, e (in u. remediabilis), wogegen es kein Mittel gibt, unheilbar, I) eig., cicuta in vino pota, Plin. 15, 152: morbi, Salv. de gub. dei 7, 1, 4. – II) übtr.: a) im allg.: irr. id scelus, Plin. 11, 279: irr. malorum omnium summa, Salv. de gub. dei 4, 8, 37 H. – b) insbes., unversöhnlich, irr. factio, Maecen. in Sen. ep. 114, 5.
nocivo et ~i pulmonum vitio laborantem
hoc †irremedicabili dolore affligitur
is ergo frater hac specie ~i laborans, [cum ] omnem humanam annullatam sibi sentiret et sciret medicinam, corde contritus, confugit ad divinam
parentum ‥ mors ~is est, quia nequeunt restaurari
†irremedicabile [v. l. irremediabile ] Saxoniae periculum
ut ‥ sacrilegos sacrarum violatores rerum ~is, nisi a reatu resipuerint, feriat maledictio
tanta tam ~i malitia
unde necessario contingat eum ‥ ~i dispendio subjacere
spoliationi ecclesiarum ‥ dixerunt se non assentire ‥ tanquam ~is inperpetuum incommodi occasioni
vidimus hic ~es inimicos convenisse qui ‥ reconciliati sunt
irrĕmĕdĭābĭlis, (16) e (in, remediabilis), qui est sans remède, irrémédiable : Plin. 25, 152 ; [fig.] 11, 279 || [fig.] implacable : Mæcen. d. Sen. Ep. 114, 5.